သင့်ဝင်ငွေ တိုးတက်စေရန် အပင်နှင့် တိရစ္ဆာန် တွဲဖက် စိုက်ပျိုး၊ မွေးမြူပါ။

မြန်မာနိုင်ငံ၏ စားနပ်ရိက္ခာအာဟာရဖူလုံရေးနှင့် လူမှုစီးပွားဘဝဖွံ့ဖြိုးရေးတွင် လယ်ယာစိုက်ပျိုးမွေးမြူထုတ်လုပ်မှုအပိုင်းသည် အချက်အချာကျသော အခန်းကဏ္ဍ ဖြစ်ပါသည်။ စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှုကဏ္ဍ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ခြင်းသည် စိုက်ပျိုးထုတ်ကုန်များ အာဟာရနှင့် အရည်အသွေးပြည့်မီမှု၊ ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းအားတိုးမြင့်မှု၊ ထုတ်လုပ်သောတောင်သူများအတွက် သွင်းအားစု အနည်းဆုံးနှင့် အကျိုးအမြတ်အများဆုံးရရှိမှုသည် အဓိကကျသည်။ နှစ်စဉ်ကမ္ဘာ့လူဦးရေ တိုးပွားလာခြင်းကြောင့် ကမ္ဘာ့စားနပ်ရိက္ခာလိုအပ်မှု ပိုမိုမြင့်မားလာပြီး မြန်မာနိုင်ငံတွင်လည်း လူဦးရေပိုမိုတိုးပွားလာ၍ စားသုံးသူများပိုမို တိုးပွားလာခြင်းကြောင့် မြန်မာ့စားနပ်ရိက္ခာ လိုအပ်မှုမြင့်တက်လာခြင်း၊ မြို့ပြလူနေထိုင်မှု(မြို့ပြဧရိယာ)များလာခြင်း၊ စက်မှုဇုန်များ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခြင်းနှင့်အတူ စိုက်ပျိုးမြေဧကများ လျော့နည်းလာခြင်း စသည့်တို့ကြောင့် စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှု စွမ်းအားကျဆင်းခြင်းသည် စားနပ်ရိက္ခာဖူလုံမှုကို အဟန့်အတားတစ်ခုဖြစ်စေပါသည်။ ထို့ကြောင့် စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှုကဏ္ဍတွင် မြေဧရိယာတစ်ခုတည်းဖြင့် စိုက်ပျိုးထုတ်ကုန်များ တိုးမြှင့်ထုတ်လုပ်ရန်လိုအပ်လာသည့်အပြင် တစ်နေရာ၊ တစ်ချိန်တည်းဖြင့် နှစ်မျိုးထက်ပိုသော ထုတ်ကုန်များထုတ်လုပ်နိုင်ရေးသည် အရေးပါသော အချက်ဖြစ်လာပါ သည်။သမားရိုးကျစိုက်ပျိုးခြင်းထက် ဘက်စုံစိုက်ပျိုး မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းသည် ကမ္ဘာ့အနှံ့၌ တွင်တွင်ကျယ်ကျယ် လုပ်ကိုင်လာကြသည်။ ဘက်စုံ စိုက်ပျိုးမွေးမြူခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးသည် အချိန်တစ်ယူနစ်တွင် နှစ်မျိုးထက်ပိုသော ထုတ်ကုန်များကို ထုတ်လုပ်စွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်း၊ တစ်မျိုးနှင့်တစ်မျိုး အပြန်အလှန်အကျိုးပြုခြင်း၊ ပြင်ပသွင်းအားစုများ သိသိသာသာလျော့ချနိုင်ခြင်း၊ ရင်းနှီးမှုအနည်းဆုံးဖြင့် အကျိုးအမြတ် အများဆုံးရရှိလာနိုင်ခြင်း စသည်တို့ပါဝင်သည်။ 

ကျွန်ုပ်တို့နေထိုင်ရာကမ္ဘာကြီး၌ သက်ရှိသက်မဲ့အရာအားလုံးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန်အကျိုးပြုရင်း မှီတင်းနေထိုင်လျက်ရှိကြပါသည်။ ယခုအခါတွင် လူသားတို့၏ နေထိုင်မှုစနစ်များကြောင့် သဘာဝဂေဟစနစ်များအပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှုများရှိ၍ တစ်စတစ်စ ချို့ယွင်းလာရသည်ကို တွေ့ရှိရပါသည်။ သဘာဝဂေဟစနစ်ချို့ယွင်းလာမှုသည် လူသားတို့အပေါ်တွင်သာမက သက်ရှိသက်မဲ့အရာအားလုံးကိုပါ ထိခိုက်နစ်နာစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် လုပ်ဆောင်ရမည့်ကဏ္ဍအလိုက် သဘာဝဂေဟစနစ်ကို ဝိုင်းဝန်းထိန်းသိမ်းကြရန် လိုအပ်လျက်ရှိပါသည်။ 

ကမ္ဘာကြီးပူနွေးလာခြင်းသည် လေထုထဲရှိ ဖန်လုံအိမ်အာနိသင်ကို သက်ရောက်မှုဖြစ်စေသော ဓာတ်ငွေ့မြင့်တတ်လာခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။ အဆိုပါဓာတ်ငွေ့များ ပမာဏများလာလျှင် ကမ္ဘာ့ အပူချိန်မြင့်တက်လာရုံမျှမက အဆမတန်မြင့်မားလာသော အပူချိန်ကြောင့် အပူလိုင်းများဖြစ်ကာ လူသားတို့ဦးနှောက်သွေးကြောပြတ်ခြင်း၊ အပူရှပ်ခြင်း၊ သက်ကြီးရွယ်အိုများ အပူဒဏ်ကြောင့်သေဆုံးခြင်း၊ အပူချိန်မြင့်၍ သီးနှံများစိုက်ပျိုး၍မရခြင်း၊ မြေအောက်ရေများကျဆင်းလာကာ ရေရှားပါးလာခြင်း၊ မိုးခေါင်ခြင်း၊ အက်စစ်မိုးများရွာ၍ သီးနှံများပျက်စီးခြင်း၊ ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်မြင့်မားလာမှု ကြောင့် အသက်ရှုလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ရောဂါများဖြစ်ခြင်း၊ ပင်လယ်မှ ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်ကို စုပ်ယူမှုများလာသောအခါ ပင်လယ်ရေတွင် အယ်ကာလိုင်းဓာတ်(အငန်ဓာတ်) ပိုလာသဖြင့် ရေနေသက်ရှိများ (ငါးအပါအဝင် ရေညှိရေမှော်များ)ပျက်စီးကာမျိုးသုန်းခြင်း၊ အပူချိန်မြင့်၍ ရေခဲတောင်များ၊ ရေခဲမြစ်များ အရည်ပျော်ကျခြင်းကြောင့် ပင်လယ်ရေမြင့်တက်လာကာ ရေကြီးရေလျှံခြင်း၊ ကလိုရိုဖလူရိုကာဗွန်ဓာတ်ငွေ့များသည် အိုဇုန်းလွှာကို ပျက်စီးစေကာ အိုဇုန်းလွှာပါးလာသောကြောင့် အရေပြားကင်ဆာများ၊ မျက်စိတိမ်စွဲခြင်းများဖြစ်လာခြင်း စသောဆိုးကျိုးများစွာကို အကျိုးဆက် ဖြစ်စေပါသည်။ 

ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့များစွာရှိသည့်အနက်မှ ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်၊ မီသိန်း၊ နိုက်ထရိုက် အောက်ဆိုဒ်တို့ကို တိုင်းတာခြင်းသည် ကမ္ဘာကြီးပူနွေးလာမှု အလားအလာရှိမှုကို ဖော်ပြသော သိသာထင်ရှားသော နည်းလမ်းများဖြစ်ပါသည်။ မီသိန်းဓာတ်ငွေ့သည် အရေးကြီးသော ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့ ဖြစ်ပြီး ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်ဓာတ်ငွေ့ထက် (infrared absorption capacity) ၂၅ ဆ ပို၍ရှိနေပါ သည်။ လွန်ခဲ့သောဆယ်စုနှစ်အတွင်း လေထုထဲတွင် မီသိန်းဓာတ်ငွေ့ပြင်းအား ၁ ဒသမ ၅၀ ppm မှ ၁ ဒသမ ၇၂ ppm ထိတိုးတက်လာပြီး ကမ္ဘာကြီးပူနွေးလာမှုအပေါ် ၅ ရာခိုင်နှုန်း အထိ သက်ရောက်သည်ကို   လေ့လာဆန်းစစ်ချက် အစီရင်ခံစာများအရ သိရှိရပါသည်။

ထို့အပြင် စပါးစိုက်ခင်းထဲမှ မီသိန်းဓာတ်ငွေ့ထုတ်လုပ်ခြင်းပမာဏသည် လေထုထဲတွင် ထုတ်လုပ်သော မီသိန်းဓာတ်ငွေ့ပမာဏ၏ ၁၀ မှ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း အထိရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် သုတေသန ပညာရှင်များသည် ဘက်စုံစိုက်ပျိုးမွေးမြူရေးစနစ်များအနက် မည်သည့်စနစ်သည် ကမ္ဘာကြီးပူနွေးလာမှုကိုဖြစ်စေသော မီသိန်းဓာတ် ငွေ့ထုတ်လုပ်ခြင်းကို လျော့နည်းစေရန် အလားအလာရှိသည်ကို သိရှိနိုင်ရန်အတွက်  နည်းလမ်းကောင်းများကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်လျက်ရှိပါသည်။ 

ထိုကဲ့သို့သောနည်းလမ်းကောင်းများထဲတွင် စပါးနှင့်ဘဲ တွဲဖက်၍ ဘက်စုံစိုက်ပျိုးမွေးမြူခြင်းသည် စီးပွားရေးအရသော်လည်းကောင်း၊ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကိုသော်လည်း ကောင်း၊ ဂေဟစနစ် ကိုလည်းကောင်း များစွာအကျိုးကျေးဇူးရှိစေသည်ကို သုတေသနစာတမ်းများအရ တွေ့ရှိရပါသည်။ ထို့အပြင် စပါးနှင့်ဘဲ တွဲဖက်၍ ဘက်စုံစိုက်ပျိုးမွေးမြူခြင်းနည်းစနစ်ကို အာရှနိုင်ငံများဖြစ်သော တရုတ်၊ ဂျပန်၊ တောင်ကိုရီးယားနှင့် ဗီယက်နမ် အစရှိသည့်နိုင်ငံများတွင် များစွာအသုံးပြုလျက် ရှိသည်ကို တွေ့ရှိရပါသည်။  

စပါးနှင့်ဘဲ တွဲဖက်၍ ဘက်စုံစိုက်ပျိုးမွေးမြူခြင်းတွင် ဘဲများကို စပါးခင်းထဲ၌ လွှတ်ကြောင်းခြင်းအားဖြင့် စပါးခင်းတွင် ကျရောက်တတ်သော ပိုးမွှားများ၊ ပေါင်းများ၊ မြေတွင်းအောင်း ပေါင်းမျိုးစေ့များနှင့် ရွှေခရုကျရောက်ဖျက်စီးခြင်းစသည့် ပြဿနာအမျိုးမျိုးတို့ကို ထိထိရောက်ရောက် ကာကွယ်နှိမ်းနှင်းနိုင်သည်။ ထို့ပြင်စပါးသီးနှံအတွက် ဓာတုမြေဩဇာများ ထည့်သွင်းရန်  မလိုအပ်သည့်အတွက် ဓာတ်မြေဩ ဇာသွင်းအားစု ကုန်ကျစရိတ်ကို လျော့ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဘဲများ ပင်ကြားတန်းကြားထဲ၌ အစာဝင်ရောက်ရှာဖွေခြင်းကြောင့်လည်း သမန်းနှိုးပေးသည့်အပြင် ကြားပေါင်း ပေါက်ရောက်မှုကို ကာကွယ်နှိမ်နှင်းနိုင်သည့်အတွက် ကြားပေါင်းလိုက်ခြင်း၊ သမန်းနှိုးခြင်း စသည့်လုပ်ငန်းအတွက် လုပ်အားခနှင့် အချိန်ကို လျော့ချပေးနိုင်ပါသည်။ ဘဲမွေးမြူ ရေးမှ ဘဲချေးသည် စပါးပင်အတွက် အာဟာရဓာတ်မြေဩ ဇာကိုရရှိသည့်အပြင် မြေဆီလွှာပျက်စီးမှုကိုလည်း တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းပေးခြင်းဖြစ်ပါသည်၊၊

မြန်မာနိုင်ငံတွင် လူဦးရေတိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ အသားဓာတ်ရရှိမှုဖူလုံစေရန်အတွက် ဘဲမွေးမြူရေးကိုလည်း တစ်နိုင်တစ်ပိုင်နှင့် စီးပွား ဖြစ်မွေးမြူသည်ကို တွေ့ရှိရပါသည်။ ထို့ကြောင့် စပါးနှင့်ဘဲပေါင်းစည်းစိုက်ပျိုးမွေးမြူခြင်းသည် တောင်သူများအတွက် ကုန်ကျစရိတ် သက်သာစေပြီး သဘာဝအခြေခံသော စိုက်ပျိုးမွေးမြူခြင်း နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာ နိုင်ပါသည်။ သို့ဖြစ်၍ စားနပ်ရိက္ခာဖူလုံရန်နှင့် လူနေမှုဘဝတိုးတက်လာရန်အတွက် စပါးသီးနှံစိုက်ပျိုး ထုတ်လုပ်သည့်အပြင်  သီးနှံစိုက်ပျိုးရေးနှင့်တွဲဖက် ၍ မွေးမြူရေးလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်ခြင်းသည် ဝင်ငွေအကျိုးအမြတ် ပိုမိုမြင့်မားစေသည့်အပြင် ရေရှည်တည်တံ့ခိုင်မြဲစေမည့် စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေး စနစ်ကောင်းကို ဖော်ဆောင်နိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် လုပ်ကွက်ငယ် တောင်သူများအတွက် သွင်းအားစုအနည်းငယ် (ကုန်ကျစရိတ် အနည်း ငယ်) ဖြင့်ဆောင်ရွက်နိုင်သော နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။

စပါးသီးသန့်စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့်တွဲဖက်စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေးတို့ကိုနှိုင်းယှဉ်ရာတွင် စပါးနှင့် တွဲဖက် စိုက်ပျိုးမွေးမြူသည့်ပုံစံသည် ၁၉ ဒသမ ၄  ရာခိုင်နှုန်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကုန်ကျ စရိတ်ပိုမိုသော်လည်း ထွက်နှုန်းနှင့် အကျိုးအမြတ်သည် ၂၆ ဒသမ ၅ ရာခိုင်နှုန်း နှင့် ၃၁.၇ % အထိတိုးမြင့်လာကြောင်းတွေ့ရှိခဲ့ပါသည်။ တွဲဖက် စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေးပုံစံသည် ဂေဟဗေဒနှင့်စီးပွားရေး အကျိုး အမြတ်အရ ပိုမိုအကျိုးရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ပါသည် ။

စပါးနှင့်ဘဲ တွဲဖက်၍ ဘက်စုံစိုက်ပျိုးမွေးမြူခြင်းတွင် ဘဲများ သည် ၎င်းတို့၏ သဘာဝအမူ အကျင့်များအတိုင်း စပါးခင်းထဲတွင် လွတ် လပ်စွာနေထိုင်နိုင်ပြီး ကြိုက်နှစ် သက်ရာ အစာအာဟာရများကို စပါးစိုက်ခင်းထဲတွင် ရှာဖွေစားသောက်နိုင်သည်ကို တွေ့ရှိရပါသည်။ ဖိလစ်ပိုင်နှင့် ဗီယက်နမ် နိုင်ငံများ၌ စပါးစိုက်ခင်းထဲတွင် ဘဲထည့်မွေးမြူခြင်းဖြင့် ခရုကဲ့သို့သော စပါးကိုဖျက်ဆီးနိုင်သည့် ပိုးမွှားများအန္တရာယ်ကို ကာကွယ်နိုင်သည်ကို တွေ့ရှိရပါသည်။ စပါး-ဘဲ တွဲဖက်၍ ဘက်စုံစိုက်ပျိုး မွေးမြူပါက ရောဂါကို (၆၃ ဒသမ ၈ ရာခိုင်နှုန်း)၊ ပိုးမွှားကို(၇၆ ဒသမ ၁ ရာခိုင်နှုန်း)နှင့် ပေါင်းပင်များကို(၈၅ ဒသမ ၂ ရာခိုင်နှုန်း)အထိ ပိုမိုကာကွယ်နိုင်ကြောင်းကို သုတေသနစာတမ်းများအရ တွေ့ရှိရပါသည်။ စပါးနှင့်ဘဲ တွဲဖက်၍ ဘက်စုံစိုက်ပျိုး မွေးမြူခြင်းစနစ်တွင် ဘဲများ၏ စပါးခင်းထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာမှုရလဒ်အနေဖြင့် ပျော်ဝင် အောက်ဆီဂျင်ပြင်းအား(Dissolved Oxygen Concentration) တိုးတက်လာခြင်းတို့ကြောင့် မီသိန်းဓာတ်ငွေ့ထုတ် လုပ်ခြင်းပမာဏသည် ကျဆင်း လာသည်ကိုလည်း သုတေသနစာတမ်းများအရ တွေ့ရှိရပါသည်။ 

ဘဲများကို စပါးခင်းထဲတွင်မွေးမြူခြင်းဖြင့် ပေါင်းပင်များ၊ စပါးကိုဖျက်ဆီးမည့်ခရု၊ ပိုးမွှားများ နှင့် အပင်ရောဂါဖြစ်ပွားမှုကို လျှော့ချစေနိုင်ခြင်း၊ မြေဆီလွှာဂုဏ်သတ္တိ ကောင်းမွန်လာခြင်းနှင့် စပါး အထွက် နှုန်းတိုးတက်လာခြင်း စသည့်အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် စပါးစိုက်ပျိုးရေး အခန်းကဏ္ဍတွင် အကျိုးအမြတ်များစွာရရှိသကဲ့သို့ မွေးမြူရေးအခန်းကဏ္ဍတွင်လည်း အကျိုးအမြတ် များစွာရရှိစေရုံသာမက သဘာဝဂေဟစနစ်ကိုပါ ထိန်းသိမ်းရာရောက်သော အပင်နှင့်တိရစ္ဆာန် တွဲဖက်မွေးမြူရေးစနစ်ကို တိုးချဲ့ဆောင် ရွက်သင့်ပါကြောင်း တိုက်တွန်း ရေးသားလိုက်ရပါသည်။

ထီလာမြေ(မွေး/သု)